Τι είναι ο εντοπισμός απειλών στον κυβερνοχώρο;

Ο εντοπισμός απειλών στον κυβερνοχώρο συνήθως λαμβάνει μία από τις ακόλουθες τρεις μορφές:

Δομημένος: Σε έναν δομημένο εντοπισμό, ο εντοπισμός απειλών αναζητά ύποπτες τακτικές, τεχνικές και διαδικασίες (TTPs) που υποδεικνύουν πιθανές απειλές. Αντί να πλησιάζει τα δεδομένα ή το σύστημα και να αναζητά παραβιάσεις, ο εντοπισμός απειλών δημιουργεί μια υπόθεση σχετικά με μια μέθοδο πιθανού εισβολέα και λειτουργεί μεθοδικά για τον εντοπισμό των χαρακτηριστικών αυτής της επίθεσης. Επειδή ο δομημένος εντοπισμός είναι μια πιο προνοητική προσέγγιση, οι επαγγελματίες IT που χρησιμοποιούν αυτήν την τακτική συχνά μπορούν να αναχαιτίσουν ή να σταματήσουν τους εισβολείς γρήγορα.

Μη δομημένος: Σε έναν μη δομημένο εντοπισμό, ο εντοπισμός απειλών στον κυβερνοχώρο αναζητά έναν δείκτη έκθεσης σε κίνδυνο (IoC) και διεξάγει την αναζήτηση από αυτό το σημείο εκκίνησης. Επειδή ο εντοπισμός απειλών μπορεί να επιστρέψει και να αναζητήσει δεδομένα ιστορικού για μοτίβα και ενδείξεις, ο μη δομημένος εντοπισμός μπορεί ορισμένες φορές να αναγνωρίσει απειλές που δεν εντοπίστηκε προηγουμένως και ο οποίος ενδέχεται να εξακολουθεί να ενέχει κίνδυνο για τον οργανισμό.

Περιστασιακός: Ο εντοπισμός απειλών κατά περίπτωση δίνει προτεραιότητα σε συγκεκριμένους πόρους ή δεδομένα εντός του ψηφιακού οικοσυστήματος. Εάν ένας οργανισμός αξιολογήσει ότι συγκεκριμένοι υπάλληλοι ή πόροι αποτελούν τους υψηλότερους κινδύνους, μπορεί να κατευθύνει τον εντοπισμό κινδύνων στον κυβερνοχώρο να επικεντρώσει την προσπάθειά του ή να αποτρέψει ή να αποκαταστήσει επιθέσεις ενάντια σε αυτά τα ευάλωτα άτομα, σύνολα δεδομένων ή τελικά σημεία.