Czym jest naruszenie zabezpieczeń danych?

Zrozumienie, w jaki sposób dochodzi do naruszeń danych, wymaga spojrzenia wykraczającego poza pojedyncze zdarzenie. Większość naruszeń jest wynikiem łańcucha luk w zabezpieczeniach, błędnych działań lub przeoczonych zagrożeń, które cyberprzestępcy mogą wykorzystywać.

Cyberprzestępcy zwykle uzyskują dostęp, identyfikując najłatwiejszy punkt wejścia, często dzięki błędom ludzkim lub lukom w procesach, a nie tylko słabościom technicznym. Typowe przykłady obejmują:

• Wyłudzanie informacji i inżynieria społeczna. Wyłudzanie informacji pozostaje jednym z najczęstszych punktów wejścia. Osoby o złych intencjach podszywają się pod zaufane jednostki, takie jak zespoły IT lub dostawcy, aby nakłonić użytkowników do udostępniania poświadczeń lub zatwierdzania żądań dostępu. Podobną taktyką jest wyłudzanie informacji przez telefon, gdzie atakujący używają połączeń telefonicznych, aby osiągnąć ten sam cel.
• Poświadczenia z naruszonymi zabezpieczeniami. Słabe lub ponownie używane hasła nadal są głównym zagrożeniem. Bez silnych mechanizmów kontroli uwierzytelniania, takich jak uwierzytelnianie wieloskładnikowe (MFA),cyberprzestępcy mogą uzyskać dostęp bez wzbudzania natychmiastowych alarmów.
• Nieusunięte luki w zabezpieczeniach. Nieaktualne systemy i oprogramowanie mogą uwidaczniać znane luki w zabezpieczeniach. Cyberprzestępcy aktywnie skanują systemy pod kątem takich słabych stron i wykorzystują je do uzyskania dostępu.
• Nieprawidłowo skonfigurowane usługi. Środowiska w chmurze stwarzają ryzyko, gdy magazyn lub usługi są nieprawidłowo skonfigurowane. Publicznie dostępne magazyny danych są często źródłem naruszeń zabezpieczeń.
• Ekspozycja ze strony innych firm. Dostawcy i partnerzy często mają dostęp do systemów wewnętrznych i platform udostępnionych, takich jak narzędzia do zarządzania relacjami z klientami (CRM). Jeśli ich poziom zabezpieczeń jest słabszy, mogą stać się pośrednim punktem wejścia.
• Działania pracowników wewnętrznych. Nie wszystkie naruszenia mają charakter zewnętrzny. Pracownicy lub wykonawcy mogą nieumyślnie ujawniać dane lub w niektórych przypadkach działać w złych zamiarach.

Większość cyberataków celowo przechodzi przez szereg etapów mających na celu maksymalizowanie wpływu przy jednoczesnym uniknięciu wykrycia. Należą do nich:

• Badania i rekonesans —Cyberprzestępcy zbierają informacje o systemach, użytkownikach i potencjalnych lukach w zabezpieczeniach w celu zidentyfikowania potencjalnych celów.

• Dostęp początkowy —Cyberprzestępcy uzyskują dostęp dzięki naruszonym poświadczeniom, wyłudzaniu informacji lub innym lukom w zabezpieczeniach.

• Trwałość —Określają sposoby utrzymywania dostępu w dłuższej perspektywie, nawet jeśli początkowe punkty wejścia zostaną wykryte przez zamierzoną ofiarę docelową.

• Ruch poprzeczny —Wykorzystując jedno konto z naruszonymi zabezpieczeniami, cyberprzestępcy próbują rozszerzyć swój dostęp na inne systemy, często atakując konta uprzywilejowane, gdy tylko jest to możliwe.

• Eksfiltracja danych —Dane poufne są gromadzone i przekazywane poza środowisko, czasami w niewielkich porcjach, aby uniknąć wykrycia.

• Zarabianie lub wyłudzanie —Skradzione dane mogą być sprzedawane, ujawnione publicznie lub używane w oprogramowaniu wymuszającym okup lub schematach wyłudzania.

Cykl życia naruszenia zabezpieczeń danych pokazuje, dlaczego skuteczne mechanizmy kontroli tożsamości i wczesne wykrywanie mają kluczowe znaczenie dla ograniczenia szkód.

Organizacje mają do czynienia z kilkoma różnymi rodzajami naruszeń bezpieczeństwa danych, a każdy z nich wiąże się z własnymi zagrożeniami i strategiami ograniczania ryzyka. Chociaż kategorie te często się pokrywają, postrzeganie ich jako odrębnych zdarzeń pomaga zespołom ustalać priorytety w zakresie cyberzabezpieczeń.

Zewnętrzni cyberprzestępcy używają technik, takich jak złośliwe oprogramowanie, oprogramowanie wymuszające okup lub ataki z użyciem przejętych poświadczeń, aby uzyskać dostęp. W przypadku ataków z użyciem przejętych poświadczeń cyberprzestępcy używają kombinacji skradzionych nazw użytkownika i haseł, próbując uzyskać dostęp do wielu kont. Ataki te są często zautomatyzowane i wykorzystują powszechnie występujące luki w zabezpieczeniach.

Naruszenia bezpieczeństwa spowodowane przez osoby z wewnątrz mogą mieć charakter złośliwy lub przypadkowy. Na przykład pracownik może celowo pozyskiwać dane w celu uzyskania osobistych korzyści lub przypadkowo ujawniać poufne informacje za pośrednictwem nieprawidłowo skonfigurowanych ustawień udostępniania lub padając ofiarą inżynierii społecznej.

Urządzenia, takie jak laptopy, dyski zewnętrzne, a nawet wydrukowane dokumenty, mogą zostać utracone lub skradzione. Jeśli nie są one prawidłowo zabezpieczone, mogą doprowadzić do ujawnienia poufnych danych poza kontrolą organizacji.

Gdy organizacje wdrażają usługi w chmurze, nieprawidłowo skonfigurowana pamięć lub uprawnienia mogą spowodować, że dane staną się publicznie dostępne. Te problemy są często trudne do wykrycia bez ciągłego monitorowania.

Organizacje coraz częściej polegają na partnerach i dostawcach. Naruszenie zabezpieczeń mające wpływ na inną firmę może narazić na ujawnienie udostępnione dane, nawet jeśli systemy organizacji pozostają bezpieczne.

Naruszenie poświadczeń — w wyniku wyłudzania informacji, ponownemu użycia hasła lub ataków siłowym — jest jedną z najczęstszych przyczyn naruszeń związanych z tożsamością, umożliwiając cyberprzestępcom uzyskanie dostępu do systemów i danych przy użyciu prawidłowych poświadczeń.

Naruszenie zabezpieczeń danych może mieć dalekosiężne konsekwencje wykraczające poza natychmiastowe korekty techniczne. W przypadku wielu organizacji najważniejszym wpływem nie jest samo naruszenie, ale wynikające z niego skutki uboczne.

Koszt naruszenia zabezpieczeń danych obejmuje szereg działań związanych z odpowiedzią na incydent i odzyskiwaniem sprawności systemu. Gdy naruszenie powoduje wyciek danych, organizacje muszą zbadać zdarzenie, ograniczyć zagrożenie, powiadamiać osoby, których to dotyczy, i często także zapewnić usługi naprawcze, takie jak monitorowanie historii kredytowej.

W sensie praktycznym naruszenia mogą zakłócać procesy biznesowe, opóźniać realizację projektów i powodować przekierowanie zasobów z obszarów o znaczeniu strategicznym.

Organizacje muszą również spełniać wymogi związane ze  zgodnością z przepisami, które różnią się w zależności od regionu i branży, w tym przestrzegać ścisłych terminów raportowania naruszeń i prowadzenia dokumentacji działań związanych z przetwarzaniem danych i map danych.

Typowe ramy regulacyjne obejmują:

• Ogólne rozporządzenie o ochronie danych (RODO) nakłada obowiązek terminowego powiadamiania o naruszeniach zabezpieczeń i przestrzegania rygorystycznych praktyk dotyczących przetwarzania danych.
• Kalifornijska ustawa o ochronie danych osobowych (CCPA) / Kalifornijska ustawa o prawie do prywatności (CPRA) koncentruje się na prawach użytkowników do prywatności i przejrzystości.
• Ustawa o przenoszeniu i odpowiedzialności w ubezpieczeniach zdrowotnych (HIPAA) reguluje kwestie ochrony danych medycznych.
• Branżowe standardy zabezpieczeń danych kart płatniczych (PCI DSS) dotyczą zabezpieczeń danych karty płatniczej.

Nieprzestrzeganie tych zasad może skutkować nałożeniem kar pieniężnych, wszczęciem postępowania sądowego oraz wzmożoną kontrolą ze strony organów prawnych.

Poza konsekwencjami finansowymi i prawnymi naruszenia mogą podważyć zaufanie. Klienci, partnerzy i inne zainteresowane osoby mogą utracić zaufanie do możliwości organizacji w zakresie ochrony poufnych informacji — szczególnie w przypadku, gdy zagrożenia, takie jak dane w cieniu, ataki oparte na tożsamości lub zagrożenia wewnętrzne, zwiększają zasięg i skutki naruszenia bezpieczeństwa. Ten wpływ jest często trudny do oszacowania, ale z upływem czasu może być znaczący.

Nawet przy zastosowaniu rygorystycznych środków zapobiegawczych organizacje muszą liczyć się z potencjalnym naruszeniem zabezpieczeń. Możliwość szybkiego wykrywania i reagowania ma kluczowe znaczenie dla minimalizowania jego wpływu.

Nowoczesne wykrywanie opiera się na korelacji sygnałów między systemami, użytkownikami i danymi i obejmuje między innymi:

• Monitorowanie aktywności za pomocą zarządzania informacjami i zdarzeniami zabezpieczeń (SIEM) oraz platform aranżacji zabezpieczeń, automatyzacji i reagowania (SOAR).
• Wykrywanie anomalii przy użyciu telemetrii punktu końcowego i tożsamości.
• Stosowanie zasad ochrony przed utratą danych (DLP) w celu identyfikowania nietypowego przenoszenia danych.

Te możliwości są często częścią szerszej strategii zabezpieczeń IT, która łączy wiele narzędzi i źródeł danych.

Efektywny plan reagowania  na zdarzenia pomaga zapewnić, że zespoły ds. zabezpieczeń będą mogły działać szybko i spójnie.

Do kluczowych komponentów należą:

• Jasno zdefiniowane role i ścieżki eskalacji
• Wstępnie opracowane scenariusze postępowania w typowych sytuacjach
• Przepływy pracy związane z wymogami prawnymi i zapewnieniem zgodności
• Plany komunikacji dla zespołów wewnętrznych, klientów i zewnętrznych uczestników projektu

Po zidentyfikowaniu naruszenia wymagane jest natychmiastowe działanie w celu ograniczenia jego rozprzestrzeniania się.

Organizacje zwykle podejmą następujące działania:

• Wyizolowanie systemu lub tożsamości, których dotyczy problem.
• Odwołanie dostępu i obrócenie poświadczeń.
• Zachowanie dowodów do zbadania.

Po opanowaniu sytuacji zespoły koncentrują się na przywracaniu systemów i zmniejszaniu ryzyka wystąpienia zdarzenia. Odzyskiwanie często obejmuje:

• Przywracanie operacji z czystych kopii zapasowych.
• Weryfikowanie integralności systemu i kontroli dostępu.
• Identyfikowanie luk i wzmacnianie obrony.
• Zwiększenie skuteczności reakcji poprzez regularne testy.

Aby zapobiec naruszeniu zabezpieczeń danych, organizacje potrzebują proaktywnego, warstwowego podejścia, które obejmuje tożsamości, dane, infrastrukturę i zachowanie ludzi. Rozważ wdrożenie tych najlepszych rozwiązań w zakresie zabezpieczeń:

• Wdrożenie modelu zerowego zaufania: Zero Trust opiera się na zasadzie „nigdy nie ufaj, zawsze weryfikuj”. Oznacza to ciągłe weryfikowanie żądań dostępu, wymuszanie najniższych uprawnień i przy założeniu, że w dowolnym momencie może wystąpić naruszenie zabezpieczeń.
• Zwiększenie bezpieczeństwa tożsamości: tożsamość jest często głównym wektorem ataku. Organizacje powinny wymuszać uwierzytelnianie wieloskładnikowe, monitorować ryzyko związane z tożsamością, ograniczać dostęp uprzywilejowany i regularnie obracać wpisy tajne, aby zmniejszyć narażenie na zagrożenia.
• Ochrona danych za pośrednictwem ładu: dane powinny być klasyfikowane na podstawie poufności, z wdrożonymi mechanizmami kontroli, aby zapobiec nieautoryzowanemu dostępowi lub udostępnianiu. Rozwiązania dostosowane do zarządzania stanem bezpieczeństwa danych (DSPM) pomagają organizacjom zrozumieć, gdzie znajdują się poufne dane i jak są używane.
• Bezpieczne środowiska w chmurze: wdrożenie chmury wprowadza nowe zagrożenia. Rozwiązania, takie jak zarządzanie stanem zabezpieczeń chmury (CSPM), platformy ochrony obciążeń pracą w chmurze (CWPP) i platformy ochrony aplikacji chmurowych (CNAPP), pomagają identyfikować błędy konfiguracji i luki w zabezpieczeniach, zanim zostaną one wykorzystane.
• Zarządzanie lukami w zabezpieczeniach i zmniejszanie obszaru podatnego na ataki: ciągłe wprowadzanie poprawek i zarządzanie lukami w zabezpieczeniach ułatwia wyeliminowanie znanych słabych stron, zanim zostaną one wykorzystane.
• Ograniczenie ryzyka związanego z czynnikiem ludzkim: pracownicy pozostają kluczową linią obrony. Regularne szkolenia pomagają użytkownikom rozpoznawać taktykę inżynierii społecznej, taką jak wyłudzanie informacji lub wyłudzanie informacji przez telefon, i unikać typowych błędów, które prowadzą do naruszeń.
• Ograniczanie ryzyka związanego z innymi firmami: dostawcy i partnerzy powinni być regularnie oceniani, aby upewnić się, że spełniają wymagania dotyczące zabezpieczeń i nie wprowadzają dodatkowego ryzyka.
• Przygotowanie się na zdarzenia: nawet silne zabezpieczenia mogą zawieść. Organizacje powinny regularnie testować plany reagowania na zdarzenia za pomocą symulacji i ćwiczeń teoretycznych, aby zapewnić sobie gotowość.

Rozwiązanie problemu ryzyka naruszenia zabezpieczeń danych wymaga nie tylko ochrony danych. Wymaga ono skoordynowanego wglądu i kontroli tożsamości, danych, punktów końcowych, środowisk w chmurze i rozwiązań zabezpieczeń. Rozwiązania zabezpieczające firmy Microsoft zostały zaprojektowane tak, aby współdziałać ze sobą i wspierać to podejście.

Kluczowe obszary rozwiązań obejmują:

• Ochrona tożsamości — usługa Microsoft Entra pomaga chronić się przed atakami wykorzystującymi poświadczenia za pomocą uwierzytelniania wieloskładnikowego, dostępu warunkowego i wykrywania ryzyka związanego tożsamością.
• Bezpieczeństwo danych i ład — usługa Microsoft Purview została stworzona, aby ułatwić organizacjom klasyfikowanie i ochronę poufnych danych oraz zarządzanie nimi w całym cyklu życia.
• Ochrona przed zagrożeniami — usługa Microsoft Defender zapewnia rozbudowane funkcje wykrywania i reagowania w punktach końcowych, poczcie e-mail i aplikacjach w chmurze.
• Stan zabezpieczeń chmury — usługa Microsoft Defender dla Chmury pomaga zabezpieczyć obciążenia w chmurze i identyfikować błędy konfiguracji przy użyciu funkcji CSPM i CNAPP.
• Operacje zabezpieczeń — usługa Microsoft Sentinel obsługuje zaawansowane wykrywanie zagrożeń, analizę i automatyczne reagowanie.